Een verslag: Het Eiland

Door Spockz op zaterdag 10 februari 2007 21:04 - Reageren is niet mogelijk
Categorie: Archief Oude Blogs, Views: 790

Er wordt verteld over de avond en het stuk en over het stuk zelf.

Het is nog betrekkelijk vroeg als de foyer volstroomt met gasten. Deze komen niet alleen voor Het Eiland maar ook voor het theaterstuk dat op dat moment in de grote zaal speelt. Er zijn vele bekenden aanwezig, iedereen kent iedereen. Als eenmaal de kopjes koffie en glazen thee of fris genuttigd zijn bevind iedereen zich naar de zaal.

De spanning is te snijden als het publiek de tribune betreed waar aan de onderkant ervan de acteurs al zitten. Als iedereen zit en de spanning nog meer begint te stijgen begint ook het stuk. De spanningsstijging zet het hele stuk door en het is daarom ook aan te raden aan mensen met een zwak hart of long problemen om enigszins ter wereld te blijven omdat het gevaar bestaat dat je dusdanig meegevoerd wordt dat je vergeet te ademen.

De matrijs van het verhaal zelf kan eigenlijk van iedere andere oorlog of dictatuur komen, al zijn sommige aspecten toch zeer specifiek voor wat er in Indonesiƫ is gebeurd. De haat, het racisme, de leeghoofdigheid van sommige mensen zijn zeer sterk aanwezig maar worden niet altijd direct gebracht, maar als ik het zo mag noemen "via de achterdeur". Je kunt het stuk bekijken zonder enige kennis over wat er is voorgevallen en dan schijnen sommige passages heel vrolijk en frivool terwijl de werkelijkheid dat zeer zeker niet was.

Het Eiland is een stuk waarin het tamelijk recente verleden van Indonesiƫ duidelijk naar voren komt en waar geen doekjes om gebeurtenissen worden gewonden.

Het Eiland wordt niet omgeven door omgevingsgeluid of muziek of beeld of andere elementen die de aandacht van het stuk zouden kunnen afleiden. Het geheel wordt gedragen door de verbeelding van degene die het bekijkt. Deze ziet in gedachte de beelden voorbij schieten en hoort de geluiden die het stuk oproept. Dit maakt het geheel zeer sterk omdat de acteurs iedere toeschouwer de middelen aanreiken om het stuk naar eigen invulling te beleven.

Na afloop was er champagne en werden en er weer de nodige handen geschud en werd de bewondering lofrijk gedeeld met de medetoeschouwer.