Terry Pratchett

Door Spockz op dinsdag 10 maart 2009 00:54 - Reacties (8)
Categorie: Boeken, Views: 2.200

Na enkele jaren geleden op een stoffige zolder al eens tegen Terry Pratchett aangelopen te zijn en enkele boeken verslonden te hebben kreeg ik afgelopen week de kans om meer boeken van de ze schrijven te lezen.

Het gaat hier om de eerste Discworld Novel: The Colour of Magic. :) Ik ben nu ergens halverwege en het is een ietwat chaotisch boek, naar ik hoor chaotischer dan de vervolgen. Maar het is wel leuk. :)

Onze privacy

Door Spockz op zaterdag 24 februari 2007 21:07 - Reageren is niet meer mogelijk
Categorie: Life, Views: 560

De laatste tijd is onze privacy steeds meer in het geding. Op steeds meer plekken komen camera's te hangen. Op steeds meer plekken wordt je identiteit gekoppeld aan de dingen je doet, zoals het doen van je boodschappen, je eetgewoontes, etc. dit allemaal onder het mom van de veiligheid. En het is waar. Al kunt je er achteraf inderdaad mensen mee oppakken die iets verkeerds hebben gedaan, zoals in London met de bommen in de Metro kan ik het toch meer vinden met Benjamin Franklin. Ik citeer:
"Those who desire to give up freedom in order to gain security will not have, nor do they deserve, either one." - Benjamin Franklin
Naar mijn mening is het op zijn zachtst gezegd onverstandig om je vrijheden op te geven om wat veiligheid terug te krijgen. Noem mij een doemdenker maar denk maar 1984 van George Orwell, de mensen worden compleet gecontroleerd door de overheid. Neem de Amerikanen, waarvan het grootste gedeelte compleet gehersenspoeld wordt door propaganda, enigszins te vergelijken met de propaganda zoals die plaatsvond voor de Tweede Wereldoorlog of met de propaganda in elke (al dan niet verbloemde) dictatuur.

Dit alles zou opzich nog niet zo erg zijn als het hierbij bleef. Maar we worden langzaamaan gedwongen tot het afstaan van onze vrijheden. Biometrisch paspoort, paspoorten met chips met allerhande informatie erin opgeslagen over de persoon die met enkele ogenblikken volkomen zichtbaar zijn voor elke overheidsbeambte, elke politieagent, douaneambtenaar of puber met een scanner van twee tientjes. Deze dingen worden ons opgedrongen, we moeten er zelf voor betalen en er zijn zelf mensen die het allemaal over zich heen laten gaan met de melding: "Ach, ze mogen alles van mij weten, ik heb toch niets te verbergen." of uitlatingen als "Maar wat kunnen ze nou met dit beetje informatie?". Deze mensen hebben deels gelijk. Op het moment zelf kan er nog weinig gedaan worden met al die hoeveelheden informatie die vergaard worden, maar het is geen grote stap van de huidige situatie naar een situatie waarin al deze informatie die vergaard wordt in een centrale database komt te staan die voor elke aangesloten instantie (al dan niet vrijelijk) in te kijken is. Ik zou graag iedereen die actief instemt met dit soort zaken onder het mom van terrorismebestrijding (ook zo'n mooi buzz-woord) na´ef willen noemen. Na´ef omdat terroristen zich werkelijk niet laten tegenhouden door dit soort maatregelen omdat die mensen ergens in geloven en daar veel en zo niet alles voor over hebben om dat duidelijk te maken. Waar deze situatie toe leid is dat wij op een gegeven moment allen tegen het licht worden gehouden om te kijken of we allemaal wel aan het ultieme keurslijf voldoen, (Dit roept wel een andere vraag op, "wat is het ultieme keurslijf?" maar dat laten we hier maar even buiten kwestie) of we allemaal wel elke avond gezellig voor de buis zitten om gehersenspoeld te worden door geestdodende series, reclames en enigszins gekleurde berichtgeving op het RTL-nieuws en Hart van Nederland (Niet dat het NOS Journaal van acht uur het soms ook niet kan laten hoor).

Een verslag: Het Eiland

Door Spockz op zaterdag 10 februari 2007 21:04 - Reageren is niet mogelijk
Categorie: Archief Oude Blogs, Views: 807

Er wordt verteld over de avond en het stuk en over het stuk zelf.

Het is nog betrekkelijk vroeg als de foyer volstroomt met gasten. Deze komen niet alleen voor Het Eiland maar ook voor het theaterstuk dat op dat moment in de grote zaal speelt. Er zijn vele bekenden aanwezig, iedereen kent iedereen. Als eenmaal de kopjes koffie en glazen thee of fris genuttigd zijn bevind iedereen zich naar de zaal.

De spanning is te snijden als het publiek de tribune betreed waar aan de onderkant ervan de acteurs al zitten. Als iedereen zit en de spanning nog meer begint te stijgen begint ook het stuk. De spanningsstijging zet het hele stuk door en het is daarom ook aan te raden aan mensen met een zwak hart of long problemen om enigszins ter wereld te blijven omdat het gevaar bestaat dat je dusdanig meegevoerd wordt dat je vergeet te ademen.

De matrijs van het verhaal zelf kan eigenlijk van iedere andere oorlog of dictatuur komen, al zijn sommige aspecten toch zeer specifiek voor wat er in Indonesi├ź is gebeurd. De haat, het racisme, de leeghoofdigheid van sommige mensen zijn zeer sterk aanwezig maar worden niet altijd direct gebracht, maar als ik het zo mag noemen "via de achterdeur". Je kunt het stuk bekijken zonder enige kennis over wat er is voorgevallen en dan schijnen sommige passages heel vrolijk en frivool terwijl de werkelijkheid dat zeer zeker niet was.

Het Eiland is een stuk waarin het tamelijk recente verleden van Indonesi├ź duidelijk naar voren komt en waar geen doekjes om gebeurtenissen worden gewonden.

Het Eiland wordt niet omgeven door omgevingsgeluid of muziek of beeld of andere elementen die de aandacht van het stuk zouden kunnen afleiden. Het geheel wordt gedragen door de verbeelding van degene die het bekijkt. Deze ziet in gedachte de beelden voorbij schieten en hoort de geluiden die het stuk oproept. Dit maakt het geheel zeer sterk omdat de acteurs iedere toeschouwer de middelen aanreiken om het stuk naar eigen invulling te beleven.

Na afloop was er champagne en werden en er weer de nodige handen geschud en werd de bewondering lofrijk gedeeld met de medetoeschouwer.